Door Hans Heering
Haarle was voor Dedemsvaart altijd een moeilijk te bespelen tegenstander. In Haarle werd nog nooit gewonnen en de competitiewedstrijd op eigen veld ging vijf maanden geleden nog met 2-5 verloren. Wegens wintersportvakantie kon trainer Hans van Schaik niet beschikken over een aantal spelers. Dat doet overigens niets af van de prestatie van Dedemsvaart. Vanaf het beginsignaal trokken de jongens van Marcel Smid het initiatief naar zich toe en werd het doel van Haarle gezocht. Pas na een kwartier werd doelman Davey de Jonge belaagd. Het schot van Erik Westendorp werd vakkundig tot corner getikt. Een kwartiertje later kwam Dedemsvaart op voorsprong toen Ruben Klinkenberg de 0-1 achter doelman Huub Hoonhorst werkte. Dedemsvaart bleef sterker en het enige wat de ploeg 'verweten' zou kunnen worden is het feit dat er in de eerste 45 minuten niet ruimer afstand werd genomen. De meer dan verdiende tweede goal viel al snel na de rust. Een schot van afstand werd in eerste instantie door de keeper gekeerd, maar de bal kwam voor de voeten van Reamon Knol die de bal daarna op het hoofd van Patrick Vos legde. Vos had geen moeite om de 0-2 aan te tekenen. Tien minuten na die goal scoorde Haarle toch nog de aansluitingstreffer. Op de rand van de zestien had scheidsrechter Bos hands van Dilan van Bree geconstateerd. De bal werd schitterend binnengeschoten door Eli Nahuis, 1-2. De supporters van Dedemsvaart kregen nog even de bibbers, maar dat bleek toch meer van de waterkou te zijn, want niet lang na de treffer van Haarle bracht Patrick Vos de marge weer op twee goals. Opnieuw op aangeven van Reamon Knol schoot Vos de 1-3 binnen en was de wedstrijd gelopen. Haarle kreeg nog een paar kansjes, maar de betere kansen waren voor Rick Peters en Koen Ebbers van Dedemsvaart.
